Eksteroog

Eksteroog, een andere benaming voor likdoorn (clavus), is een vaak pijnlijke verdikking van de huid (eeltplek). Eksteroog is een dikke geharde lagen van de huid, die zich ontwikkelen wanneer de huid zich probeert te beschermen tegen wrijving en druk. Eksteroog ontwikkeld zich meestal op de voeten, tenen, handen en vingers. De aandoening kan lelijk zijn. Mensen die over het algemeen goede gezondheid genieten hoeven eksteroog alleen te behandelen wanneer deze last veroorzaken, de behandeling is dus niet in alle gevallen noodzakelijk. De meeste mensen die last hebben van eksteroog hoeven slechts de oorzaak van de likdoorn, vrijwing op de aangedane plekken, te elimineren en de eksteroog zal van zelf verdwijnen. Anders is het voor mensen met diabetes of een andere aandoening die de bloedcirculatie in handen en voeten beperkt, de risico op complicaties door eksteroog of likdoorns is dan groot. Mocht u aan een van bovengenoemde aandoeningen lijden en heeft u last van eksteroog, zoek dan uw (uis-)arts op voor advies over de juiste zorg bij eksteroog.

Symptomen bij Eksteroog

U heeft mogelijk eksteroog of likdoorn wanneer u een van de volgende symptomen ervaart:

  • een dikke, ruwe oppervlakte van de huid
  • een geharde, verhoogde bult
  • gevoeligheid of pijn onder de huid
  • schilferige, droge of wasachtige huid

Het verschil tussen eksteroog (likdoorn) en eelt

Eksteroog (likdoorns) en eelt worden vaak verward, maar de aandoeningen zijn niet hetzelfde:

  • Eksteroog is kleiner dan eelt en heeft een harde kern omgeven door ontstoken huid. Eksteroog heeft de neiging om zich te ontwikkelen op delen van de voeten die geen gewicht hoeven dragen, zoals de toppen en de zijkanten van de tenen, maar ze kunnen ook worden gevonden in delen van de voet die wel gewicht dragen. Eksteroog kan ook tussen de tenen voorkomen. Eksteroog is pijnlijk wanneer deze met de vinger wordt ingedrukt.
  • Eelt ontwikkelt zich gewoonlijk op de zolen van de voeten, vooral onder de hakken of ballen van de voeten, op de handpalmen, of op de knieën. Eelt is zelden pijnlijk en varieert in grootte en vorm, maar beslaat vaak een groter oppervlak dan een eksteroog.

Wanneer moet u een arts zien

Als eksteroog of eelt heel pijnlijk of ontstoken wordt, raadpleeg dan altijd uw (huis-)arts.Ook wanneer u diabetes of een slechte bloedcirculatie hebt, neem dan contact op met uw arts voordat u zichzelf gaat behandelen voor eksteroog of eelt, want zelfs een relatief kleine verwonding aan uw voet kan leiden tot een geïnfecteerde open wond (zweer) dat moeilijk te genezen is.

Oorzaken van Eksteroog

Druk en wrijving veroorzaakt door repeterende handelingen kunnen eksteroog en eelt doen ontwikkelen. Enkele oorzaken van eksteroog kunnen onder meer zijn:

  • Het dragen van slecht passende schoenen. Als schoenen te strak zijn of hoge hakken hebben, kunnen ze druk uitoefenen op een deel van de voet. Te losse schoenen kunnen juist er voor zorgen dat de voet herhaaldelijk gaat glijden en wrijven tegen de schoen. Een slecht geplaatste naad of steek in de schoenen kan ook de oorzaak zijn van overmatige wrijving van uw voeten tegen de schoen.
  • Het niet dragen van sokken. Het dragen van schoenen en sandalen zonder sokken kan leiden tot wrijving op de voeten. Sokken die niet goed passen kunnen ook een probleem vormen en een oorzaak zijn van eksteroog.
  • Het gebruik van handgereedschap. Eelt op de handen kan voortvloeien uit de herhaalde druk van het gebruik van (hand-)gereedschap op het werk, rond het huis of in de tuin.

Factoren die het risico op eksteroog verhogen

De volgende factoren kunnen het risico op eksteroog en eelt verhogen:

  • Hallux valgus, hamerteen of andere voetafwijkingen. Een Hallux valgus is een abnormale, benige bult die zich vormt op het gewricht aan de basis van de grote teen. Een hamerteen is een misvorming van de teen waarbij de teen opgerold raakt als een klauw. Deze en andere voetafwijkingen, zoals een osteofyt, kunnen leiden tot een constante wrijving in de schoen.
  • Het niet beschermen van handen. Het gebruikmaken van handgereedschap zonder het dragen van beschermende handschoenen kan de huid van de handen aan overmatige wrijving blootstellen.

Diagnose bij eksteroog

De arts kan bij het onderzoek van de voeten andere oorzaken van de verdikte huid, zoals wratten en cysten uitsluiten. Daarnaast kan de arts besluiten om een röntgen foto van de voet te maken om te zien of een lichamelijke afwijking de oorzaak van eksteroog is.

Behandeling van eksteroog, likdoorn en eelt

Behandeling voor eksteroog en eelt betekend gewoonlijk het vermijden van de oorzaken van de wrijving op de huid die ervoor zorgen dat eksteroog of eelt zich ontwikkelen. Het dragen van goed passende schoenen, het gebruik van beschermende pads en andere zelfzorg maatregelen kunnen helpen bij het oplossen van de aandoening. Als eksteroog of eelt aanhoudt of pijnlijk wordt, ondanks uw zelfzorg inspanningen, kunnen medische behandelingen voor verlichting zorgen:

  • Trimmen. Uw arts kan de verdikte huid afschaffen of een te grote eksteroog met een scalpel trimmen, de behandeling kan gewoonlijk tijdens de eerste consult worden uitgevoerd zonder voorafgaande voorbereiding. Probeer beslist niet zelf om uw eksteroog te trimmen, dit zal namelijk kunnen leiden tot een infectie.
  • Salicylzuur. Uw arts kan een patch toepassen die 40 procent salicylzuur bevat, deze patches zijn tevens bij elk drogist te koop en zonder recept vrij verkrijgbaar. Hij of zij zal u laten weten hoe vaak je nodig hebt om deze patch te vervangen, en kan u adviseren om een ​​puimsteen of een metalen nagelvijl te gebruiken om de dode huid gladder te maken voor het aanbrengen van een nieuwe patch. Salicylzuur is ook in een pure vorm op recept verkrijgbaar voor het behandelen van grote oppervlakken.
  • Antibioticakuur. De arts kan ook een antibiotica zalf voorschrijven om het risico voor infectie te verminderen.
  • Inzetstukken voor schoenen. Als de oorzaak van eksteroog met de vorm van uw voet te maken heeft kan de arts u op maat gemaakte inzetstukken voor schoenen voorschrijven om terugkerende eksteroog of eelt te voorkomen.
  • Chirurgie. In zeldzame gevallen kan uw arts u een operatie aanbevelen om de uitlijning van het bot in de voet te corrigeren waardoor de wrijving ontstaat.

Eksteroog voorkomen en thuisbehandelen

Als u diabetes hebt of een andere aandoening die een slechte bloedsomloop veroorzaakt, raadpleeg dan uw arts voordat u probeert om op eigen houtje eksteroog en eelt te behandelen.

Als u geen onderliggende gezondheidsproblemen hebt, kunnen deze tips helpen om van eksteroog en eelt af te komen:

  • Gebruik beschermende pads. Breng de pads aan op gebieden waar eksteroog en eelt zich ontwikkelen. Wees voorzichtig met pads die salicylzuur bevatten, deze kunnen een gezonde huid irriteren en kunnen leiden tot een infectie, vooral bij mensen met diabetes en een slechte bloedsomloop.
  • Handen of voeten weken. Week uw handen of voeten in warm water met zeep waardoor eksteroog en eelt verzachten. Dit kan het gemakkelijker maken om de verdikte huid te verwijderen.
  • Verdikte huid uitdunnen. Tijdens of na het baden, wrijf eksteroog of eelt met een puimsteen of een washandje om de laag van gehard huid te verwijderen. Gebruik geen scherpe voorwerpen om de huid te snijden. Gebruik geen puimsteen als je diabetes hebt, welke risico op infectie kan vergroten.
  • Vochthoudende lotion. Breng vochthoudende lotion of crème aan handen en voeten om uw huid zacht te houden.
  • Draag comfortabele schoenen en sokken. Gebruik goed passende, gewatteerde schoenen tot de eksteroog of eelt verdwijnt. Kies ook sokken die goed passen en zijn gemaakt van een polyester-katoen mix, deze voeren namelijk de vocht beter af dan 100%-katoenen sokken.

De volgende maatregelen helpen u om eksteroog en eelt te voorkomen:

  • Draag schoenen die uw tenen voldoende ruimte geven. Als je niet kunt wiebelen met de tenen dan zitten uw schoenen te strak. De schoenmaker kan uw schoenen uitrekken zodat er geen wrijving in de schoen ontstaat.
  • Gebruik beschermende middelen. Draag viltjes, niet medische eksteroog pads of verband op plekken die wrijven tegen schoeisel. U kunt ook proberen teen afscheiders of een lamswol tussen de tenen te stoppen om de wrijving te voorkomen.
  • Draag gevoerde handschoenen bij het gebruik van handgereedschap.